Keditör Esi Taviloğlu e-posta

Başına Buyruk Kedi

"Kedici!" diye hitap ederler bana- "keditör"ü unutmadan. Kedileri sevdiğimi, onlar için birçok çalışmaya gönüllü olarak katıldığımı bilirler. Bir ben bilmem, kedileri neden bu kadar sevdiğimi. Şimdi düşünüyorum canlarım. Belirli bir nesneye bağlılığımızı kelimelerle ancak bir yere kadar anlatabiliriz, ama bu bağlılığın ya da "sevgi"nin sözcüklerle açıklayamayacağımız bir noktası da vardır elbet. Bu nokta, kendimizde gizlidir elbet; ama bizler, bilemeyiz...

Onların pespembe esneyip, sırtüstü yatıp gerilmelerini, sevgilerini; bizleri her gördüklerinde vücutlarına doksan derece açıyla dik olarak tuttukları kuyrukları ve en seçme mııır mıırları ile ifade etmelerini seviyorum. Hem, kim sevmez ki onları! Oysa düşünmeyiz bizler, her gün bir çöp kutusunda telaşla yiyecek arayan, balkon altlarında kestirme yapan bu canlıların bize gerçek sevgi, huzur ve mutluluğu tattıracaklarını.

Hayranıyım kedimin... Ben üzüldüğümde o da üzülmez mi? Kuyruğunu bedenine dolayıp, yatmaz mı göğsüme... Ve acım bitene kadar tesellilerin en güzel örneğini vermez mi? Kelimelerin yetmediği yerde, saçmalamak yerine susmayı?

Nankör bellemişiz ya kediyi! İnsanoğlunun suçu işte budur: kendi hatalarına bakmadan başkalarında kusur bulmak! Söyleyin dostlar- bizim aklımıza tilki deyince; kurnaz, kedi deyince; nankör geliyor. Bunlar yerine kimbilir kaç hortumcunun veya siyasinin ismini kullanabiriz? Ohoo isim çok- ad aktarmasını bilelim yeter.

Kediler milyonlarca yıldır yeryüzünde kalabilmişlerse bunun tek nedeni; felsefe yapmayı ve dünya üzerine kafa yormayı bilmemelerindendir. Aslında bilirler ya, üzerinde düşünmezler yalnızca.

Onlar için "ölüm" dünyanın sonu değil, "aşk" ise bağlılık değildir. Onlar yaşamak için yaşarlar; bir çoğumuzun istediği ama başaramadığı gibi- yemek yemek, uyumak ve aşk yapmak için. Ve bunları yapabilmek veya birini yapamamak yüzünden hiç üzülmezler.

İşte bu yüzdendir ki; kedi, yeryüzünde olan hiçbir canlıyı temsil etmezken, köpekler iyi ve zavallı insanları temsil ederler.
Bir kediyle, köpeğin düşünce tarzını biliyor musunuz?
Köpek şöyle düşünüyor: "Yanında kaldığım insanlar, beni koruyor, seviyor ve besliyor. Bunlar Tanrı mı ne?"
Kedi ise şöyle düşünüyor: "Yanında kaldığım insanlar, beni koruyor, seviyor ve besliyor. Ben Tanrı mıyım ne?"

İşte bu yüzden kediyi nankörlükle suçlamak, kediyi tanımamaktır. İşte aynı nedenle, kediyi sevmemek de buna bağlıdır.

Sahibi kedi olan her insan, bir kediyle aynı evi paylaşmanın bir ayrıcalık olduğunu ve her kediyi okşadığında bir kaplanı okşamış olmanın mutluluğunu iyi bilir. Ve kediye teşekkür eder: "Sen olman gerektiği gibisin."

Sayfa başı