Keditör Esi Taviloğlu e-posta

Tembellik bitti, iş başına!

Kabul ediyorum tatil adı altında, kızgın güneş, altın kumlarve dalgalı deniz, Kediler Gezegeni’ni güncellemekten daha cazip geldi bize... Haziran’dan bu yana yüzlerce e-posta birikti mesaj kutularımızda. Tatil bitimine yaklaşmanın, hüzünlü sonbaharın acısını bu sefer, bu tatlı mesajlar sayesinde hissetmeyeceğiz bile... Aldı bizi bir heyecan!

Bu yaza ‘Badem’siz girdik. Badem’le Afet’i yaza, aşı karneleri dolu bir şekilde sokmayı planlıyorduk, nitekim de öyle oldu: aşılandılar, parazit tedavileri oldular; lakin kaybolmayı çok seven uskumru tekirimiz yola çıkacağımız anda yok oldu. Bu durumu kedilerin önsezilerine mi bağlarsınız bilemem; ama eğer öyleyse Afet kızımız önsezisiz bir kedi olsa gerek... Amerikan yapımı komedi filmlerini aratmayacak bir sahneyle yola çıktık. Astımlı, sürekli dili dışarıda nefes almaya çalışan, etrafta tüyleri uçuşan bir kedi, teraryumunun camlarını çiziktrak eden bir iguana, arkada onları sakinleştirmeye çalışan ben ve bagajdan taşmış, sol bacağıma kadar oturur vaziyette bulunan eşyalar... Evet, biz araba içerisindeyiz. Sıkışıklık yüzünden yüzümün sağ tarafı cama yapışmış biçimde... Haziran ortalarında gerçekleşen bu yolculuk, önümüzdeki günlerde dönüş yolu çerçevesinde tekrar gerçekleşecek...

Afet yazlık evi çok sevdi. Öyle ki, güne her gün başka bir komşunun evinde gözlerini açıyor. Yan komşumuz Ayhan Hanım’ın ani çığlıkları, evde Afet’i arayan bizlerin merakını gideriyor; Afet yine komşu ziyaretinde! Zavallı serçeleri kasıla kasıla ağzında eve getiriyor, ‘bakın, bunu ben yakaladım’ gibilerinden önümüze bırakıp gidiyor. Bahçelerinde bağlı duran komşu köpeklerinin önünden bir geçişi var ki, nazlı gelin sanırsınız. Tabii her şey onun için bu kadar tatlı olmuyor... Keza, köpeklerden birinin zincirini koparmasıyla siteyi iki kez turladığı da oldu. Haa bir de karapanter kılıklı bir kedi var. Ben siyah kedileri çok severim; ama o bizi pek sevmedi. Afet öyle hokkalı bir dayak yedi ki ondan unutamıyorum. Bir toz bulutu, havada uçuşan tüyler, birbirine girmiş siyah, beyaz ve grinin mükemmel uyumu! Afet’in son macerası kömürcü karası bir kedi olarak eve dönmesi... Komşunun bacasına girmiş kendisi... Arap Dudu gibi geziyor ortalıklarda...

Bizim iguanamız ise kendini üçüncü kattan, sert zemine attı. Gayet sağlıklı... Bazen düşünüyorum, bizim hayvanlarda bir tuhaflık mı var diye... Balkonlardan düştüklerinde zarar görmelerini kesinlikle istemem tabii de, hayatlarını eskisinden de daha sağlıklı devam etmeleri de merak konusu.

İşte böyle sevgili kedikolikler... Bize mesaj göndermeyi unutmayın! Geç yayınlanan ilanlar yüzünden özür dileriz ayrıca... Hadi biz işbaşına! Kediler Gezegeni’nde iyi keşifler!
Sayfa başı