Boncuk
Şirin Doğuş'un böbrek yetmezliğinden kaybettiği kedisi Boncuk

Kedimin adı Boncuk'tu. Klasik kedi ismi işte... Ama ne yapayım onu aldığımda o iki aylıktı ben dokuz-on yaşında...Başka isim bilmezdim ki o zaman....17 yıl yaşadı benim kızım... Neredeyse gençliğim onunla geçti. 26/01/2003'te kaybettik onu... Doktor böbrek yetmezliği dedi... Patisini
kaldıracak hali bile kalmamıştı. En kötüsü de onu son gününde göremedim.Yanında değildim. Ve cenazesinde de yoktum.O şimdi bir ağacın altında huzur içinde yatıyordur...

Neler paylaşmadık ki onunla... Bitanem daha bir yaşında hamile olup eve gelmişti... Doğuramadı bebişlerini... O zaman sezaryen oldu... Bebeği içinde kalsa kızım ölürmüş demişti doktor... Sonra dikişleri patladı, hergün antibiyotikler vuruldu... İyileşti.

Benim kızım ortaokulda tüm kompozisyonlarımın konusu idi... Akşam yatağımda boynuma sarılan bebeğimdi.Gece kalkıp odama saklanan ve herkes uyuyunca koynuma giren sevgilimdi. Benim kızım herşeyimdi. Onu öyle çok özlüyorum ki...

Ben, o öldüğünde 5 aylık evliydim... Annem hep bana sen gittikten sonra varlığına hasret oldu diyordu bana. Ama ne yapayım ki... Annemlerden alsam kızımı onlar yapayalnız kalacak... Kızım ben işteyken yalnız kalacak....Onlar birlikte birbirlerine iyi bakarlar dedim. Benim yokluğumu kapatırlar evde...

İşte böyle acı tatlı, neşeli hüzünlü çok anım var kızımla... 17 yılım geçti onunla... Ben ilkokulu bitirirken gelmişti... Ortaokul, lise, üniversite, iş, evlilik... Her an, her mutluluk ve her hüznümde yanımdaydı o...

Kapılarımı bekleyen, elimi burnumu yalayan, kucağıma yatan...bebeğim, birtanem...canım... İnşallah huzur içinde yatıyorsundur. Yerin biraz soğuk biliyorum. Sen sıcak seversin. Ama benim kalbim seni andıkça sıcacık olup, içimi yakan bir acı hissediyorum... Bununla ısın bebeğim... Seni çok seviyorum.... E-posta: sirin.dogus@kocallianz.com.tr

<<Önceki / Sonraki>>