Nisan
Mehtap ve Müjdat Tolu’nun 18 yaşında kaybettikleri kedileri Nisan

Kızımız NİSAN’ı, sokaktan kaptığımızda el kadardı. Biz tavla oynarken sıkılmış olacak ki, geldi tavlanın içine kıvrılıverdi. Öyle pek de hanım hanımcık bir kedi olmadı. Büyük aşklar yaşadı. Kavgaya tutuşmuş sevgilisi için 2. kattan atladı. Kısacası, kimisini çok sevdi, kimisini de az. Dünya güzeli bebekleri oldu ve onlara çok güzel annelik yaptı. Torunlarımızı büyüten kedi severlerle akraba olduk. Dikkat kedi var uyarılarımıza rağmen komşumuzun, doberman cinsi köpeği, balkonumuza yaklaşınca olan oldu. Nisan köpeğin yüzüne patileriyle estetik yaptı, sanıyorum işini iyi yapmış, köpek bir daha asla yaklaşmadı.

Ailemizin göz bebeği kızımız bizi çok mutlu etti. Biliyorum, oda bizimle mutlu oldu. Onu çok çok sevdik.

Ve... bir gün hastalandı güzel kızımız. Başına gelen hastalıkla, kendisine yaraşır bir şekilde mücadele etti. Küçücük kalan cüssesiyle, bağırdı, ısırdı, tırmaladı. Sinir sisteminde meydana gelen hastalığa tam iki sene direndi kızımız. En küçük umuda bile sarıldık. 2002’nin 24 Kasım günü, saat 19.30'da, önce çok korktu, patilerini uzattı bana. Onu sevip okşayarak uğurladım. Gülümseyerek huzura kavuştu. İyi ki yanındaydım. 18 yıllık beraberliğimiz sona ermişti. Bu çok ama çok acı......tarifi yok. Beynimizi birbirinden güzel anılarıyla, kalbimizi sevgisiyle dolduran kızımızı çok çok özlüyoruz. Kızımız bizi çok mutlu etti. Biliyorum, o da bizimle mutlu oldu. Onu çok çok seviyoruz.

Nisan artık kalbimizde yaşıyor.

NİSAN’a

Sevgin ısıtmıştı kalplerimizi
Yanımızda yürüdün, yolumuzda yürüdük birlikte.
Ne bir soru, ne bir sorgu.
Ötesini aramadık sevgi dolu birlikteliğimizde.
Tatlı kızım; 24 Kasım 2002
Görmemiştik bu soğuk halini.
Bizi çok şaşırttın.
Sezemedik yaşarken.
Ötesini aradık.
Ötesi
Artık düşlerimizdesin kızım.