Pamuk
Tuba Biroğlu'nun çevresinin etkisiyle (kedi tüyünün hamileliğe zararlı olduğu haberlerinden dolayı) ayrılmak zorunda kaldığı kedisi Pamuk'un anısına...

Aslında herşey bir akşam okuldan eve dönerken başladı. Hava kararmıştı ve yağmur ciseliyordu. Kış akşamlarının o insanın kemiklerini titreten rüzgarının estiği bir anda cılız bir mivaylama duydum. Başımı çevirdiğimde gördüğüm manzara korkuçtu! En az 5 tane sokak köpeği bir daire oluşturmuş ortalarında da 2 tane küçücük yavru kedi birbirine sokulmuş soğuktan ve korkudan titriyordu. Aslında gerisi çok önemli değil, biraz çabayla ve etrafın yardımıyla köpekleri sakinleştirip yavrucukları kurtardık. Onları annelerinin yanına bırakmak istediğimde ise etraftaki esnaftan annelerini 2 gün önce bir arabanın çiğnediğini öğrendim. Daha önce 1 sene arayla 2 yavru köpeğini hastalık ve kaza yüzünden kaybetmiş ve çektiğim dayanılmaz acıyla bir daha asla evde evcil hayvan beslememeye yemin etmiş olmama rağmen bana fazla bir seçenek kalmadı. Annemin çok kızacağını biliyordum. Ama onları arabanın arkasına atmış eve giderken içimde inanılmaz bir mutluluk vardı. Beyaz olana ölen köpeğimin ismi Pamuk, gri olana ise Duman ismini koydum. 4 harika ay geçirdik kış günlerinin en şiddetli günlerinde sıcacık yatağımızda ve gündüzleri halının üstünde parçalamaktan asla vazgeçmedikleri telefon şarjımın kordonuyla. Onlar büyümeğe başladı, evde iki kedi çok zordu ve ben ailemi kalmaları için zor ikna ediyordum. Sonunda Duman’ı onu çok seven arkadaşıma vermek zorunda kaldım. Şimdi Duman 3 yaşında ve sürülerce yavrusu var.

Duman’ın ardından Pamukla günlerce üzüldük o bana bakıyordu ben ona. Aylar geçti, Pamuk büyümeğe başladı ve sonunda abi oldu. Yazları bizim çiftliğe gidiyorduk orada bütün gün bahçede kuşların peşinden koşuyor ağaç gölgelerinde uyuyordu, kışın ise evimizin en güzel koltukları, minderleri onundu. Böylece tam 3 sene geçti, ayrı uyuduğumuz tek gece yoktur. Onun gitmesini isteyen annemle babam bile her akşam yediğimiz yemekten ona da elleriyle vermeden duramazlardı.Ne anlatabilirim ki, hayatımın tuzu, anlamıydı O! Derken 2 ay önce evlendim. Sürekli gezdiğimiz için Pamuk annemlerde kalmaya devam ediyordu. Derken bebek sahibi olmayı çok isteyen eşimin bu isteğini 1 aylık bir direniş sonunda kabul ettim. Buraya kadar her şey güzel fakat aynı zamanda kadın doğum doktoru olan eşim kedi tüyünü bana kesinlikle yasakladı. Bir yanda çocuk sahibi olmak ve bir yanda Pamuk. Öyle hemen yargılamayın çünkü insanın hayatta başına ne geleceği hiç belli olmuyor. Şu anki yorumlarınızı bir zamanlar ben de yapıyordum.

Bu arada 3 hafta önce kardeşimin eşi hamile kaldı ve onun da doktoru kediyi yasakladı. Annemlerin evine gidemiyorduk, çünkü pamuğun tüyleri korkunç dökülüyordu. Ve bundan 2 hafta önce bana haber vermeden Pamuğa yeni bir sahip buldular. Ben 1 kişiydim onlar 5. Vermediğim mücadele kalmadı ama sonuçta karşımda babam, annem, kocam, kardeşim ve çok
sevdiğim Ayşegül vardı. Nereye kadar dayanabilirsiniz ki! Gözyaşlarım, tepinmelerim hiçbir işe yaramadı! Pamuk gidecekti! Ve ayrılık günü geldi! Anlatmak bile istemiyorum, yatağını, mama kabını, çok sevdiği oyuncağını kendi elimle onu yeni sahibine götürecek olan arkadaşıma teslim ettim. Şimdi Pamuk çoook uzaklarda, onu gidip görmem söz konusu bile değil. Çok uğraştım onu yakınlarda veya tanıdığım birilerine teslim etmeyi ama bulamadım!O kadar üzülüyorum ki;“Pamuk iyi” haberlerine bile sevinemiyorum çünkü ona bir şey olsa bile bana asla söylemezler.İşte bu çok acı. Tek yapabildiğim onun resimlerine bakarak ağlamak ve ona onu ne kadar sevdiğimi söylemek. İçimden bir ses beni duyduğunu söylüyor. Ve sizler evinizde beslediğiniz dostlarınıza bakıp ne kadar şanslı olduğunuzu düşünün; yanınızda oldukları için,özlediğiniz anda elinizi uzatıp onu sevebileceğiniz için. Bu mutluluğun değerini bilin…..

Hayat soğuk…
Soğuk bir bekleyiş..
En anlamsızın başladığı yerde anlamlı
Ve sana ait bütün anlamlıları söküp koparacak kadar
anlamsız….

Yüreğin en ızdıraplı sancıyla kıvranırken; Şu kediler ne harika yaratıklar degil mi?
Sabahın olmasına daha saatler varken..
Tek düşündüğün: “Dünyanın en güzel gözleriydi onun ki”

Yıldızları sayarak sabahı beklemek faydasız
Bir daha asla gelip ayaklarına sürünmeyecek
Ve mutfaktan her çıkışında,
Köşeye saklanıp atlamayacak 1 metre

Okumayın bu şiiri çünkü,
Bu sözlerin, bu acıların hepsi uzak…
Ve anlamsız sizlere.
Anlayamadığınız duyguların yorumları
Ve özleri önemlilerinizin
Eksik kalsın..
“Aman sen de” diye başlayan anlamlı (!) cümlelerinizde

Ve bu son anlamımdı giderken kafeste ağlaması
Anlamımdı gitmek istemeyen tırnaklarıyla yatağa
tutunması
Ve son anlamımdı bu boş satır
Ve son anlamımdı o son bakışı..

Tuba Biroğlu
tubabir@yahoo.com

Not: Fotoğraf Pamuk'a ait değildir.
Kedi tüyü ve hamilelik ile ilgili sağlık haberleri için patileyin

<<Önceki / Sonraki>>