Arkadaşına Öner
Favorilere Ekle
Açılış Sayfası Yap
>>Grup Sitemiz
>>Basında Sitemiz
Tekir'in Yeri
" T é k i r ' i n Y é r i "
"Kedi sevmek, kedinin, kendisini seven (kendisinin de sevdiği) kişi karşısındaki umursamaz bağımsızlığını baştan kabul etmek demektir..." (Bilge Karasu)

Ufaklık ve Pati
Arzum Akar 'ın sahipleri Ufaklık ve Pati



Size hayatımın iki büyük aşkı,iki erkeğimin resimlerini gönderiyorum.Ufaklık ve Pati
Aslında hikayem bundan 17 yıl önce başlıyor.

O zamanlar babam, benim ve kardeşimin ısrarlarına dayanamayıp,annemin tüm karşı çıkmasına rağmen eve o zaman 4 aylık olan ufaklığı getirdi.
Adı konmuşdu zaten,annesinin en ufak yavrusu olduğundan sahibi ona ufaklık adını takmışdı.
Ufaklıkla 16 yıl boyunca çok şey yaşadım,onunla aynı yatağı,aynı yorganı-yastığı paylaşdım,birbirimize dokunamadan uyuyamazdık.Kaç kez ölüm döşeğine geldiğini,kaç kez hastalandığını yada büyük ameliyatlar geçirdiğini hatırlamıyorum bile.Hayatının yarısı Veteriner de geçti sayılır.Veterinerin adını duyduğunda kaçacak delik arardı.Bunca şeye rağmen o yaşamak için çok direndi ve asla pes etmedi,bende...
Ama son bir yılımız oldukca zor geçti.Ufaklık kanserdi ve önce tüm sağ bacağını sardı hastalık,bacağını taşıyamaz hale gelmişdi ve sonra vücuduna yayıldı.
Veteriner önümüze iki seçenek sunmuşdu,ya bacağı kesilecekdi ki bunun için de kurtulma şansı vermiyordu,çünkü ufaklık çok yaşlıydı ve anesteziden sonra ölebilirdi de yada uyutulacaktı.Aile fertleri kararı bana bırakdılar.Her ikisinin de kararını nasıl verebilirdim.İnsan çocuğunun ölüm fermanını imzalayabilirmiydi?

Ve sonunda kararımı verdim,bacağı kesilecekti ve kesildi de.Ameliyat 5-6 saat kadar sürdü,veteriner ameliyat etdiğine pişmandı çünkü dediğine göre, bebeğimin tüm etleri çürümüşdü hastalığından dolayı ve sabahı çıkarması bile mümkün değildi.Ama o bir ay daha yaşamayı başardı.Veterinerden eve getirdikden sonra her gün,yanına yatıp onunla konuşuyor,onu öpüp kokluyordum,kokusunu unutmamak için.Bebeğim 17 Temmuz 2001'de öldü.Onun ölümü beni çok fazla sarstı ve bu nedenle bir hafta sonra ağır hastalandım.Onu halen çok ama çok özlüyorum,o benim herşeyimdi,aşkım,sevgilim,bebeğim,çocuğum,kardeşim,kısacası her şeyim.

Ufaklığın ölümünden 6 ay sonra annem ve babam benim ve kardeşimin üzüntüsüne dayanamayıp,ettikleri tüm"bu eve bir daha kedi girmeyecek"yeminlerine rağmen
yeni bir kedi aldılar ve işde Pati hayatımıza girmiş oldu...Ama o Ufaklıkdan çok farklı,ufaklık ne kadar munis,sevecen ve sokulgansa,Pati tam aksine o denli hırçın,asi ruhlu,kendi kafasına buyruk bir hayvan.Ama her şeye rağmen onu da çok seviyoruz.Pati şimdi 1.5 yaşında ve tatlı oğlum umarım sende ufaklık kadar çok yaşarsın bizimle.

<<Önceki / Sonraki>>