Uhu
Emre'nin ev arkadaşı Uhu

Uhu Arnavutköy'de arabayla giderken yolun orta yerinde halsiz bir sekilde yatarken karşima çıktı. Ve sanırım son gayretini beni bırakmayarak kendine bir ev bulmak için harcadı. Üstüme tırmandı, arabaya atladı, ne yapıp etti ve sonunda beni tavladı. (Böylece isminin nereden geldiğini açıklamış oldum.) Tüyleri yapış yapış, bir deri bir kemik, küçücük bir şeydi. Gözlerini açamıyor, halsizlikten boynunu dahi kaldıramıyordu.

Yemek kokusu alınca çıldırıyor ama bir şekilde yiyemiyordu. Ertesi gün veterinerde öğrendik ki dili (pil ya da sıcak bir şeyden) yanmış. 3 gün serumda kaldı ve ardından da tedavi süreci o dönem ablamla birlikte yaşadığımız evimizde devam etti. Başlangıçtaki niyet iyileşince onu başkasına vermekti ve tabii ki Uhu?yu tanıdıkça bunu asla yapamıyacağımızı anladık. Tedavi edildiğinin çok farkındaydı. Çok anlamlı bakışları vardı ve ara ara yaklaşıp olanca gayretiyle 'tos' vuruyordu. Bu huyu halen devam ediyor. Uhu şimdi 2 yaşında. Resmi doğum günü 1 Kasım 2000 olarak belirlendi. Sevgisini açıkça belli eden, son derece oyuncu ve oldukça heyecanlı tabiatta bir kedi. Şu anda benimle başbaşa yaşıyor. Onu çok seviyoruz. Bir de şu tırnaklarını kontrol etmeyi öğrense...

<<Önceki / Sonraki>>