Tıkır'ın Köşesi Tıkır Epirden e-posta

Sevgi Yürüyüşü

Dün gece babba beni kucağına aldı, gıdığımı okşarken “-Keşke İstanbul’da olsaydık ta seninle yürüyüşe katılsaydık” dedi… Her halde koca Antalya’da babbaya yollar dar geldi dedim içimden, ve yüzüne uzun uzun ve endişeli baktım !.. Baktım bakmasına da babba bu !... Edebiyat kurdu !… Bazen bir konuyu öylesine alıyor, dolaştırıyor ve uzatıyor ki, insanın ömrü kısalıyor, biz hayvanların merakından kızışma aylarımız bile arada unutulup, kaynayıveriyor !... “Yaaaa… şunu başından söylesen ya babbacık !...” diye tam içimden söylerken yani birazcık ta mırmırlarken babba baklayı (o kadar saatte fava olmuştur !...) ağzından çıkartıverdi !...

Meğerse bugün tüm güzel insanlar saat 10’da Şişli meydanında toplanacaklar, doğa ve biz hayvanlar için Maçka parkına kadar yürüyeceklermiş !...

Düşünebiliyormusunuz ?... kardeş kedilerini, köpeklerini, kuşlarını, atlarını, eşeklerini, ineklerini, tavşanlarını, tavuklarını kapanlar, sevgi ve barış şarkıları söyleyerek kol kola yürüyeceklermiş !...

Maddeciliği aşmış, daha uyumlu, anlaşan, barış içinde bir dünya için, daha temiz hava ve su için, en önemlisi doğada yaşayan hor görülen, değersiz insanlar tarafından zerre kadar önem verilmeyen, hatta acımasızca katledilen hayvanlara sahip çıkmak için, rant için katledilen ve katledilme tehlikesiyle her an burun buruna gelen ve ne yazık ki ayakları olmayan, kaçamayan, kendilerini koruyamayan zavallı güzelim milyonlarca ağaç ve ayaklarında serili doğa halısı için yürüyecekler…

Benim gibi şanslı olmayan, hatta taşa, sopaya, tekmeye maruz kalan hiçbir güvenceleri olmayan, kışın ayazında sığınacak sıcak bir kuytu köşe bulamayan, acıktıklarında ve susadıklarında sadece şansları yaver gittiği zamanlarda, tesadüfen bir şeyler bulabilen, kimsesiz sokak kedileri ve köpekleri için yürüyecekler…

“Keşke ben de onların yanında olabilseydim ve ayakları dibinde yürüyebilseydim” diye iç çektim… O cici insanların hayranlıkla kucaklarına tırmanır, tertemiz ak yüzlerini bir bir yalardım !...

Babba “-Günümüz insanında doğa ve hayvan sevgisi çok azaldı, herkes kendini sever, kendini düşünür oldu… Saygı ise kalmadı !... Böyle insanlardan mümkün olduğu kadar uzak duruyorum… Zira doğayı ve hayvanları sevmeyen bir bireyin beni sevebileceğine ihtimal vermiyorum !..” diye ekledi…

Gel de hak verme !... Şu kısacık ömrümde ne vahşi ve kaba insanlar gördüm !... Sahte gülücüklerinin altında hainliklerini sakladıklarını zannediyorlar… Ama ben bir kediyim… İçgüdüm onlardan çok daha fazla !... Bazen asabım bozuluyor, yaklaştıklarında tıslıyorum !... Geçenlerde tısladığım komşu “Kerpeten amca”ya babbam “Senden hoşlanmadı, dişçi koltuğuna yakında oturacak adam bulamazsan Tıkır’ı hatırlarsın” deyiverince adam bir bozuldu sormayın… Ben de geometrik bir şekil seçtim kendime anında… dört köşe oldum !... Ancak içeriden anne seslenince ve de mama tabağımın tıkırtısını duyunca (Şu “tıkır-tı lafı da çok hoşuma gidiyor valla !...) şeklimi bozup, bir ok gibi yerimden, yani babbanın kucağından fırladım…

Aşağıda, bahçede “Siyahbeyaz” bana günlerdir kur yapıyor, aklınca beni tavlayacak !... Çapkın şey !... Ancak şunu itiraf edeyim ki (Babba cim bomlu kızmasın) “Siyahbeyaz” Beşiktaş şampiyon olduktan sonra mahallede ilgi odağı… Bir kasılıyor ki sormayın !... Yürüyüşü bile değişti… Kendini beğenmiş, n’olacak ?... Ancak balkona çıktığım zaman (Görmemezlikten gelir gibi yapıyorum) patileri birbirine dolanıyor !...

Şişşşt !... Aramızda kalsın !... Sakın babba duymasın !... Ay ne bileyim işte utanırım sonra !...

Gerçi o hala Fatih hocayla Lucescu’yu harcayan ve şampiyonluğu Beşiktaş’a hediye eden Galatasaray yönetimine söylenmekle meşgul…

Ha !... Bu arada hemen belirteyim…

Centilmen babba, Beşiktaş’lıları ilk kutlayanlar arasındaydı !...

Ve… tabii ki kucağında ben vardım !...

Bize de bu yakışır !...

Di mi ?...

Sayfa başı